W tej stylizacji model Indigo zaczyna się od sylwetki typu syrena/trąbka, pozwalając koronce wywrzeć pierwsze wrażenie w odcieniach kości słoniowej i oryginalnym (Ivory and Original). Wykończenie naturalnej talii oraz talii o kroju baskinki porządkuje formę, dając materiałowi miejsce na zebranie się, muśnięcie ciała lub uwolnienie w ruchu. Spojrzenie powraca do miejsca, w którym powierzchnia spotyka się z konturem, gdzie tkanina nadaje sylwetce najsilniejszy wyraz. Rezultatem jest wizerunek ślubny zdominowany przez krój, dotyk i sposób, w jaki materiał układa się na ciele. Suknia przykuwa uwagę relacją między górną linią, powierzchnią materiału a ostatecznym układem rąbka. Jej siła tkwi w widocznych proporcjach i sposobie, w jaki każdy dostrzegalny detal zmienia ostateczny zarys sylwetki. Jej obecność wynika z tego, jak górna linia, powierzchnia tkaniny i rąbek współgrają ze sobą bez zbędnego przepychu. Oglądana w całości, kreacja skupia uwagę najpierw na proporcjach, a następnie pozwala fakturze i ruchowi dopełnić ostatecznego wrażenia.
