Najsilniejszym akcentem modelu Nymphea jest sposób, w jaki jego sylwetka typu syrena/linia A łączy się z odpinaną spódnicą (overskirt) i widoczną transformacją, tworząc wyraźny punkt centralny, zanim tkanina spłynie w dół. Detale, takie jak odpinana spódnica i widoczna transformacja, pozostają blisko samej kreacji, dodając jej faktury i nie obciążając stylizacji nadmiarem elementów. Widziana w ruchu, kreacja utrzymuje stabilny rytm między dekoltem, talią a rąbkiem. Dodatkowa spódnica pozwala sylwetce zmieniać się poprzez proporcje, stopień zakrycia lub teksturę, pozostając jednocześnie w kręgu tego samego języka wizualnego. Każdy dostrzegalny element współgra z kontrolowaną formą sylwetki, zachowując przy tym dość ruchu, by ożyć przed lustrem. Suknia przykuwa uwagę relacją między górną linią, powierzchnią materiału a ostatecznym układem rąbka. Jej siła tkwi w widocznych proporcjach i sposobie, w jaki każdy dostrzegalny detal zmienia ostateczny zarys sylwetki.
