Najsilniejszym akcentem modelu Norma jest sposób, w jaki jego sylwetka typu syrena/trąbka łączy się z widoczną transformacją i odpinaną przylądką (peleryną), tworząc wyraźny punkt centralny, zanim tkanina spłynie w dół. Wykończenie naturalnej talii oraz talii o kroju baskinki porządkuje formę, dając materiałowi miejsce na zebranie się, muśnięcie ciała lub uwolnienie w ruchu. Spojrzenie powraca do miejsca, w którym powierzchnia spotyka się z konturem, gdzie tkanina nadaje sylwetce najsilniejszy wyraz. Przylądka pozwala sylwetce zmieniać się poprzez proporcje, stopień zakrycia lub teksturę, pozostając jednocześnie w kręgu tego samego języka wizualnego. Rezultatem jest wizerunek ślubny zdominowany przez krój, dotyk i sposób, w jaki materiał układa się na ciele. Suknia przykuwa uwagę relacją między górną linią, powierzchnią materiału a ostatecznym układem rąbka. Jej siła tkwi w widocznych proporcjach i sposobie, w jaki każdy dostrzegalny detal zmienia ostateczny zarys sylwetki.
