Najsilniejszym akcentem modelu Eclair jest sposób, w jaki jego sylwetka krojona w literę A/sukni balowej łączy się z widoczną transformacją, tworząc wyraźny punkt centralny, zanim tkanina spłynie w dół. Detale, takie jak widoczna transformacja, pozostają blisko samej kreacji, dodając jej faktury i nie obciążając stylizacji nadmiarem elementów. Spojrzenie powraca do miejsca, w którym powierzchnia spotyka się z konturem, gdzie tkanina nadaje sylwetce najsilniejszy wyraz. Dodatkowy element (akcesorium) pozwala sylwetce zmieniać się poprzez proporcje, stopień zakrycia lub teksturę, pozostając jednocześnie w kręgu tego samego języka wizualnego. Każdy dostrzegalny element współgra z kontrolowaną formą sylwetki, zachowując przy tym dość ruchu, by ożyć przed lustrem. Suknia przykuwa uwagę relacją między górną linią, powierzchnią materiału a ostatecznym układem rąbka. Jej siła tkwi w widocznych proporcjach i sposobie, w jaki każdy dostrzegalny detal zmienia ostateczny zarys sylwetki.
